1_5_27 వచనము నచకి - వసంత

వచనము

అంత నాదిత్యుం డాకాశంబున కరిగినఁ గొడుకుం జూచి కుంతి దద్దయు విస్మయం బంది యెద్దియుం జేయునది నేరక.

(తరువాత సూర్యుడు ఆకాశానికి వెళ్లిపోగా కుంతి తన కొడుకును చూసి ఏమి చేయాలో తెలియక.)