1_5_217 వచనము నచకి - వసంత

వచనము

దానిం జూచి దారిద్ర్యంబున కంటెఁ గష్టం బొం డెద్దియు లేదు దీని నా బాలసఖుండగు పాంచాలు పాలికిం బోయి పాచికొందు నాతండు తనదేశంబున కభిషిక్తుండు గాఁ బోవుచుండి నన్ను రాఁ బనిచిపోయె.

(దారిద్ర్యం కంటే కష్టం లేదని భావించి నేను ద్రుపదుడి దగ్గరకు వెళ్లాను.)