వచనము
నాకుం బరమవిశ్వాసివి నీ వొక్కరుండవ యిది యనన్యవిషయం బయిన కార్యంబు కావున నీవ దీనిం జేయవలయు వాయుజవంబు లయిన వేసడంబులం బూనిన యరదం బెక్కి నేఁడ చని వారణావతంబున లాక్షాసర్జకరసమిశ్రం బై ఘృతతైలార్ద్రం బయిన మృత్తికాపుంజంబున నొక్క చతుశ్శాల విశాలంబుగా నాయుధశాల సమీపంబున మనోహరంబుగా నవిరళసుధాధవళితంబుగా నిర్మించి యందుఁ బాండవుల నునిచి వార లేమఱి నమ్మి కొండొకకాలం బుండ నిన్నొరు లెఱుంగకుండ నిమ్మయిన యవసరంబునం దద్గృహద్వారంబునందు ఘోరానలంబు దరికొలిపి పగఱ పంచత్వం బెఱింగి రమ్ము.
(కంచరగాడిదలు పూనిన రథం ఎక్కి, వారణావతం వెళ్లి, అక్కడ లక్క, మద్దిబంక కలిపిన నేతితో, నూనెతో తడిసిన మట్టితో ఒక భవంతిని కట్టి, సున్నం కొట్టి తెల్లగా నిర్మించి, అందులో పాండవులను ఉంచి, కొంతకాలం తరువాత ఆ ఇంటికి నిప్పుపెట్టి, వాళ్ల చావును తెలుసుకొని రా.)
No comments:
Post a Comment