వచనము
అయ్యా నీ తపో మహత్త్వంబుఁ జూచి లోకంబు లెల్ల భయంపడియెడు లోకానుగ్రహంబుగా నీరోషంబును విడువుము మే మసమర్థుల మై క్షత్త్రియులచేత వధియింపం బడిన వారము గాము ధనలుబ్ధుల మయి ధనంబు దాఁచినవారము గాము ధనము వలసినం గుబేరుండు దాన మాకుఁ దెచ్చి యిచ్చుం దపోమహత్త్వంబునం మాకు నాయువు గడుంబెద్దయైన నిర్వేదించి మనుష్యలోకంబున నుండ నొల్లక యాత్మఘాతంబునం బుణ్యలోకంబులు లేమిం జేసి దానిం బరిహరించి యా క్షత్త్రియులతో వైరం బమర్చికొని తన్నిమిత్తంబున దేహంబులు విడిచితిమి భార్గవులతేజంబు నొరులు పరిభవింప నోపుదురె కావున నీవు దీనికింగా సర్వజనోపద్రవంబు సేయవల దిది మాకభీష్టం బనిన నౌర్వుండు వారల కి ట్లనియె.
(నీ తపోమహిమకు లోకాలు భయపడుతున్నాయి. నీ కోపం విడిచిపెట్టు - అనగా ఔర్వుడు ఇలా అన్నాడు.)
No comments:
Post a Comment